Wydarzenia 
Modlitwa 
Działalność 
Lekarze 
Zasady organizacyjne 
Sprawozdania 
Rok 2017 
Rok 2014 
Aspekt finansowy 
POLA NADZIEI 
Zdjęcia 
Patron 
Twórczość 
Poezja J. Warzały 
Inne 
Galeria 
Kontakt 




Szukaj
Copyright SystemArt


  Strona główna / Patron
Patron - Bł. Fryderyk Ozanama

Bł. Fryderyk Ozanam urodził się w Mediolanie dnia 23 kwietnia 1813 roku. Ojciec jego był lekarzem w służbie Napoleona, a matka pochodziła z bogatej rodziny kupieckiej, była “osobą świątobliwą i kochającą ubogich”.
Można powiedzieć, że pochodził z inteligencji pracującej. Jako młodzieniec uznał, ze wiara musi być dopełniona poznaniem rozumowym. Idąc za zachętą ojca ukończył studia prawnicze, lecz jego zainteresowania religioznawcze pchały go także w stronę filozofii, literatury i języków obcych (znał: sanskryt, hebrajski, łacinę i grekę, niemiecki, angielski, hiszpański, włoski i in.). Chciał bowiem napisać dzieło religijne o poszukiwaniu Boga przez człowieka; w tym celu postanowił przestudiować w oryginale święte księgi wszystkich ważniejszych religii. Chciał też rozumowo udowodnić, że katolicyzm jest prawdziwą religią. Swe studia kontynuował w Paryżu, do którego przybył w 1831 roku. Miasto owo budziło w nim wstręt, a szczególnie przeraził go poziom Uniwersytetu, który był twierdzą niewiary i relatywizmu. Z melancholijnego przygnębienia wyrwała go dopiero znajomość z wielkim chrześcijaninem i zarazem wielkim uczonym: matematykiem, fizykiem i astronomem Andre M. Amperem. Dzięki tej przyjaźni został wprowadzony na salony paryskiej inteligencji. Poznał tam m.in. Chateaubriand, Mickiewicza i Hugo.

Ozanam z czasem zaczął zapraszać tam swoich kolegów z Uniwersytetu. W ten sposób zaczęło się spełniać jego marzenie o wspólnocie braterskiej, w której młodzi mogliby wspomagać się w wierze. Już po roku znalazł sześciu towarzyszy, a w maju 1833 roku odbyło się pierwsze spotkanie założycielskie konferencji. Początkowo jej celem było tylko wspólne poznawanie wiary, wkrótce okazało się, iż do prawdziwego poznania Chrystusa potrzeba kontaktu z tymi, w których jest On najbardziej obecny. Paryż tamtych lat pełen był kontrastów, obok bogatych mieszczan istniały całe dzielnice nędzy i ubóstwa materialnego i duchowego. Dzięki pomocy siostry Miłosierdzia Rozalii Rendu, młodzi studenci odkryli cały ogrom niesprawiedliwości systemu politycznego i społecznego ówczesnych czasów. Zaczęli odwiedzać ubogie rodziny robotnicze niosąc im wszechstronną pomoc, udzielając jej niezależnie od przekonań religijnych. Uważali bowiem, iż głoszenie samej Ewangelii byłoby obłudą, nawiązując do słów św. Pawła: “Wiara bez uczynków jest martwa”. W taki sposób powstała pierwsza organizacja charytatywna założona przez świeckich i przez nich prowadzona. Ozanam nigdy nie chciał się wyróżniać, i co dziwne nie przyjął godności przewodniczącego założonej przez siebie organizacji. Na patrona wspólnota pierwszych konferencji wybrała św. Wincentego a Paulo, gdyż wydał się on najbliższy swą duchowością temu co sami odczuwali.Fryderyk Ozanam poza swoją działalnością na rzecz ubogich nie zaniechał pracy naukowej, był pierwszym od dłuższego czasu profesorem katolikiem na paryskiej Sorbonie. W ciągu swego krótkiego życia opublikował wiele dzieł z dziedziny historii literatury francuskiej. Jego największym pragnieniem było głoszenie prawdy z katedry uniwersyteckiej, o co modlił się do Boga Stwórcy wszelkiej myśli przed każdym wykładem.Od 1848 roku był redaktorem katolickiej gazety: “Ere Nouvelle”, na której łamach publikowano teksty dotyczące palących problemów społecznych, wypowiadała się ona zdecydowanie przeciwko wyzyskowi klas niższych i liberalizmowi gospodarczemu. Swego życia nie spędził samotnie, w 1841 roku ożenił się z córką profesora Akademii Lyońskiej. Swoją żonę uwielbiał ponad wszystko, każdego miesiąca w dzień rocznicy ich ślubu dawał jej kwiaty. Był także bardzo czułym ojcem, niestety Bóg obdarzył go tylko jednym dzieckiem – małą Amelią.

Od samego początku swego życia był słabego zdrowia, na każdym kroku starał się ufać Bogu i pełnić Jego nie do końca zrozumiałą wolę. Mając zaledwie 40 lat zapadł na nieuleczalną chorobę nerek, do której dołączyło się zapalenie opłucnej. W przeddzień swojej śmierci napisał modlitwę, która dla nas może być przykładem ostatecznego zawierzenia Bogu. Modlił się :

“ Wiem że ukończyłem 40 lat, więcej jak połowę zwykłego życia. Mam młodą, kochającą żonę, cudowne dziecko, wspaniałych braci, matkę, dużo przyjaciół, honorową karierę, wiele prac precyzyjnie rozpoczętych, które mogą służyć jako fundament do dalszego dzieła. Oto dopada mnie choroba ciężka i uporczywa, która prawdopodobnie zakończy się całkowitym wycieńczeniem. Czy trzeba więc opuszczać wszystko to dobro, które sam Boże mi ofiarowałeś? (...) Lecz być może wypełnisz je w inny sposób, dasz mi odwagę, poddanie się, pokój duszy i to niewytłumaczalne pocieszenie, które towarzyszy Twojej realnej obecności. Sprawiasz, że w chorobie odnajduję źródło zasług i błogosławieństwa, które przekazuję mojej żonie, mojemu dziecku, i wszystkim moim którym moja praca służyła może mniej niż moje cierpienie. Jeżeli rozważam moje lata z goryczą to dlatego, że moje grzechy je zabrudziły; ale jeśli wezmę pod uwagę łaski o które te lata wzbogaciłeś to ocenię te lata z wdzięcznością. Zaprowadzasz mnie do łóżka na ostatnie chwile życia, pozostaje mi tylko podziękować za dni, które przeżyłem. Ach, jeśli te strony są ostatnimi jakie piszę, niech będą hymnem Twej dobroci.”

Zmarł 8 września 1853 roku, w opinii świętości. Doczesne szczątki złożono w kościele karmelitańskim w Paryżu, gdzie w setną rocznicę urodzin postawiono skromny pomnik ze składek członków Konferencja Stowarzyszenia Św. Wincentego a Paulo z całego świata.

22 sierpnia 1997 roku w Paryżu w katedrze Notre Dame, podczas Światowego Dnia Młodzieży, papież Jan Paweł II, który przed II wojną Światową, jako młody student był członkiem konferencji, ogłosił Fryderyka Ozanama błogosławionym. Wspominając postać naszego założyciela Ojciec Święty powiedział: “Kościół potwierdza dzisiaj, wybór życia chrześcijańskiego dokonany przez Ozanama jak również drogę, którą on kroczył. Mówi mu: Fryderyku, twoja droga była rzeczywiście drogą świętości. Ponad sto lat już upłynęło, a oto nadszedł właściwy moment, aby ponownie odkryć tę drogę. Trzeba, aby wszyscy młodzi, prawie w twoim wieku, którzy tak licznie gromadzą się w Paryżu, (....) uznali, że ta droga jest również ich drogą. Potrzeba, aby zrozumieli, że jeśli chcą być prawdziwymi chrześcijanami muszą obrać tę samą drogę. Niech otworzą szerzej oczy ich duszy na tak liczne potrzeby dzisiejszych ludzi. Niech zrozumieją te potrzeby jako wyzwania. Niech Chrystus ich powołuje, każdego po imieniu, aby każdy mógł powiedzieć: oto moja droga! w tych wyborach, twoja świętość, Fryderyku, będzie szczególnie potwierdzona. I twoja radość będzie wielka. Ty, który oglądasz już swoimi oczyma Tego, który jest miłością, bądź również przewodnikiem na wszystkich drogach, które ci młodzi wybiorą naśladując dzisiaj Twój przykład.”

Istotnym rysem duchowości wincentyńskiej jest ukochanie biednych i potrzebujących. W liście bł. Fryderyka do jednego z przyjaciół czytamy:“Powinniśmy upaść do stóp ubogich i powiedzieć wraz z Apostołami: Tu es Dominus meus. Jesteście naszymi mistrzami, a my jesteśmy waszymi sługami, jesteście dla nas świętymi obrazami tego Boga, którego my nie widzimy, i nie wiedząc, jak Go kochać inaczej, kochamy Go w waszych osobach.”

Sam bł. Fryderyk Ozanam jest dla wszystkich świeckich przykładem jak poszukiwać i przekazywać prawdę we współczesnym pełnym wyzwań świecie. W listach pisał:“Nauczmy się bronić naszych przekonań, bez nienawiści do naszych przeciwników, kochać tych, którzy myślą inaczej niż my [...] Nie narzekajmy na nasze czasy, a więcej na samych siebie”. Z odwagą wierzącego, wytykając różnego rodzaju egoizmy, uczestniczył aktywnie w obronie działalności Kościoła w społeczeństwie. Był więc człowiekiem działania i myśli. Pozostaje przykładem, dla świata akademickiego, profesorów, nauczycieli i studentów, jak odważnie i z godnością świadczyć o prawdzie.



 
ul. Krakowska 41 33-100 Tarnów     tel. 014 692-80-19 Poniedziałek-Piątek: 16-18    e-mail: hospicjum@hospicjum.net.pl